poezja_jasturn

Odrobina poezji #2

Posty z poezją nie cieszą się zbyt dużą popularnością, zamierzam je jednak publikować, może w miarę czasu przekonacie sie do wierszy i zechcecie je czytać. Postaram się wybierać najlepsze i najciekawsze utwory. 
Dziś proponuję wiersz M. Jasturna, który kojarzy się z jesienią i rozstaniem. 


Przed odjazdem


Związek rąk ze szklanką herbaty,
Trzymaną w dłoniach, gdy końce palców
Płoną, zanim płyn aromatem
Rozleje po żyłach słonce.

Tak z wolna wargi do krawędzi zbliżasz,
Jakbyś całe gorące lato
Chciałą objąwszy całować. I cisza
Tej chwili brzęczy we wnętrzu kwiatu

Jak trzmiel. A to motor zapuszczony
Pod oknem już przewiduje przestrzenie
Odbiły się w pustej szklance
Załamane cztery śwaita strony

I całe lato weszło w spojrzenie.

M. Jasturn


Pozdrawiam!

4 odpowiedzi do „Odrobina poezji #2”

  1. Awatar slavic nature

    jednak brakuje tej poezji na co dzień…

  2. Awatar Dotka M

    No cos Ty, mnie się te posty bardzo podobają, kontynuuj ! Fajnie tak zatrzymac się na moment w tym pędzie przez internet i podumać nad wierszem. Świetny pomysł. Dzięki!

  3. Awatar Martynosia

    Mnie rowniez, dlatego wlasnie postanowilam do niej powrocic 😉

  4. Awatar Martynosia

    O, no to bardzo sie ciesze, ze ci sie podoba 🙂 W takim razie zapraszam na kolejne, co piatek 😉 A jesien, mimo ze piekna zawsze dziala na mnie tak melancholijnie i nastaja poetycko 😉

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *